Η τουρκική τίγρης και οι διαπραγματεύσεις

Η αποχώρηση του Oruc Reis από περιοχές που η Αθήνα θεωρεί ως ελληνική υφαλοκρηπίδα και ακολούθως του Yavuz από την Κυπριακή ΑΟΖ, αποδείχθηκαν απλώς ως προπέτασμα καπνού.

Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, η Τουρκία σπεύδει να διαλύσει τα όποια σενάρια αποκλιμάκωσης της προκλητικότητας της. Η αποχώρηση του Oruc Reis από περιοχές που η Αθήνα θεωρεί ως ελληνική υφαλοκρηπίδα και ακολούθως του Yavuz από την Κυπριακή ΑΟΖ, αποδείχθηκαν απλώς ως προπέτασμα καπνού. Η σημερινή εξέλιξη με την έκδοση Navtex για σεισμογραφικές έρευνες του Oruc Reis, σε περιοχές όχι απλώς εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας αλλά που πλέον που αγγίζουν τα υφιστάμενα ελληνικά χωρικά ύδατα των 6 ν.μ. στη Ρόδο και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου [μόλις 7,5 ναυτικά μίλια από Ρω και Μεγίστη], εξυπηρετούν το διττό στόχο της Άγκυρας.

Από την μια να τορπιλίσει εν τη γενέσει τους, τις θνησιγενείς εκ προοιμίου όπως όλα τα δεδομένα συνηγορούν, διερευνητικές επαφές με την Ελλάδα.

Και δεύτερο, σε περίπτωση που αυτές οι επαφές πραγματοποιηθούν να έχουν ως αφετηρία τις θέσεις της Τουρκίας, αναγκάζοντας την Ελλάδα να συζητήσει υπό τους όρους της και στο δικό της γήπεδο. 

Η δε εξωφρενική αφορμή που επικαλέστηκε η Τουρκία για την έκδοση της νέας προκλητικής οδηγίας, περί μη αποδοχής από ελληνικής πλευράς να συζητήσει, άκουσον άκουσον, την αποστρατικοποίηση των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου, αλλά και η πραγματοποίηση αεροναυτικών γυμνασίων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στο Αιγαίο, φανερώνουν τις πραγματικές προθέσεις της άλλης πλευράς.

Φανερό πλέον είναι ότι η Τουρκία επιχειρεί να ροκανίσει το χρόνο και επισείοντας και το κίνδυνο νέων τετελεσμένων [πχ Βαρώσια], μέχρι να επέλθει κόπωση στη δικής μας πλευράς, η οποία θα αναγκαστεί σύμφωνα με τις επιθυμίες της Άγκυρας ασθμαίνοντας να καθίσει σε διαπραγματεύσεις υπό τους όρους της.

Φυσικά σ’ αυτή την πλήρης εκτράχυνση της τουρκικής προκλητικότητας, συνέδραμε και η ευρωπαϊκή ανοχή απέναντι στις άνομες ενέργειες της.

Σε περίπτωση που στο πρόσφατο Συμβούλιο οι Ευρωπαίοι εταίροι στήριζαν την θέση της Λευκωσίας για τη σύνταξη λίστας με αυστηρές κυρώσεις [όχι μόνο κατά φυσικών και νομικών προσώπων], τη δημιουργία μηχανισμού επιβολής αυτών των μέτρων ο οποίος θα ενεργοποιείτο, με την προσφυγή Ελλάδας Κύπρου και ενός τρίτου κράτους και την σύγκλιση έκτακτης συνόδου κορυφής, σίγουρα η Τουρκία θα ήταν δυο φορές προσεκτική, αφού θα επικρέμμετο ως δαμόκλειος σπάθη αυτό το ενδεχόμενο. 

Επίσης όλα αυτά θα πρέπει να εξετάζονται και υπό το πρίσμα της οικονομικής κατάστασης στην γείτονα. Την ίδια ώρα που σχεδόν γονυπετής ο Ερντογάν έσπευδε σε Κατάρ [κυρίως] και Κουβέιτ, ζητώντας οικονομική ένεση προχωρά και σε αυτές τις κινήσεις απευθυνόμενος προφανώς και στο εσωτερικό του, με προφανή στόχο να μετατοπίσει και την ατζέντα. 

Το ερώτημα πλέον που καλείται να απαντήσει η πολιτική ηγεσία σε Αθήνα και Λευκωσία είναι το εξής απλώς και δυσεπίλυτο. Υπό ποιες συνθήκες πάμε σε διαπραγματεύσεις ή όχι, για να μην χρεωθεί η δική μας πλευρά διαιώνιση του αδιεξόδου;

Υ.Γ. Η σπουδή να διαλαλούμε σε κάθε τόνο το προφανές, δηλαδή ότι επιθυμούμε διαπραγματεύσεις, «ίσως» εκλαμβάνεται από την Άγκυρα ως αδυναμία της δικής μας πλευράς και διάθεση για συνομιλίες άνευ όρων, κάτω υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και με την ατζέντα που η ίδια η Τουρκία επιθυμεί. Καλό είναι να έχουμε πάντοτε στο μυαλό μας αυτό που έλεγε ο Τσώρτσιλ «Δεν διαπραγματεύεσαι με την τίγρη, όταν το κεφάλι σου είναι μέσα στο στόμα της».

Μάριος Αδάμου

το δικό σας σχόλιο

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.

Redirecting in 3 seconds...