Αποπνικτική η «νέα» φοιτητική ζωή

Αρνητικά επηρεασμένοι από την εξ αποστάσεως εκπαίδευση και την καραντίνα οι φοιτητές.

Η πλειοψηφία των πτυχιούχων πολιτών αναπολώντας την περίοδο της φοιτητικής τους ζωής, έχει να λέει πως ήταν η πιο ξέγνοιαστη και πως στο Πανεπιστήμιο πέρασε τα πιο όμορφα χρόνια του βίου της. Η εξιδεικευμένη εκπαίδευση που έλαβε ο καθένας στον τομέα που αγαπά, σε συνδυασμό με τις φοιτητικές εξόδους, καθιστούν αυτά τα χρόνια ιδιαιτέρα για τον κάθε απόφοιτο. Ωστόσο, για τους υφιστάμενους φοιτητές δεν μπορεί να λεχθεί το ίδιο, αφού η πανδημία του κορωνοϊού τους «έκλεψε» τουλάχιστον ένα χρόνο από τη φοιτητική τους ζωή.

Παρά το γεγονός ότι τα Πανεπιστήμια της Κύπρου, έδρασαν αστραπιαία και υπεύθυνα, μεταφέροντας τα μαθήματα διαδικτυακά, ουδείς θεωρεί πως η εξ αποστάσεως διδασκαλία μπορεί να αντικαταστήσει επαρκώς τη δια ζώσης εκπαίδευση. Κάτι το οποίο υιοθετεί και ο Πρύτανης Πανεπιστημίου Κύπρου, Τάσος Χριστοφίδης, ο οποίος σε δηλώσεις του στο ant1.com.cy, ανέφερε πως «δεν πιστεύω ότι η εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι το ίδιο με την εκπαίδευση με φυσική παρουσία. Δεν μπορεί να αντικαταστήσει τίποτα τη φυσική παρουσία, αυτό είναι δεδομένο. Όμως υπό τις περιστάσεις, έπρεπε να πάμε σε εξ αποστάσεως διδασκαλία.»

Αναφερόμενος σε αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση ο κύριος Χριστοφίδης, επεσήμανε πως «είναι μια πρωτόγνωρη και περίεργη ακαδημαϊκή χρονιά, αλλά ενδιαφέρουσα, διότι μας ανάγκασε να σκεφτούμε και λίγο διαφορετικά. Δηλαδή, να επινοήσουμε νέους τρόπους και διδασκαλίας και αξιολόγησης, αλλά και λειτουργίας του του Πανεπιστημίου.»

«Νομίζω», σημειώνει, «μας έχει αφήσει λίγο σοφότερους αυτή η πανδημία και νομίζω πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μια παρόμοια κατάσταση στο μέλλον, με μεγαλύτερη ευκολία. Έχουμε την εμπειρία, είμαστε προετοιμασμένοι και νομίζω ότι αν κρίνει κανείς ουδέτερος πώς χειρίστηκε το Πανεπιστήμιο αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση, θα την αποτιμούσε θετικά.»

Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, πιστεύει επίσης πως «όλη αυτή η εμπειρία που έχει συσσωρευτεί, θα είναι πάρα πολύ χρήσιμη, και μάλιστα σε περιπτώσεις που δεν θα υπάρχει πανδημία. Δηλαδή, η χρήση της εξ αποστάσεως διδασκαλίας, η χρήση εργαλείων για αξιολόγηση, η χρήση εργαλείων για να διδάξεις από το γραφείο σου ή από το σπίτι, η χρήση εργαλείων για διεξαγωγή συνεδριάσεων χωρίς να χρειάζεται η φυσική παρουσία. Όλα αυτά, είναι εμπειρίες οι οποίες είναι χρήσιμες και θα τα χρησιμοποιήσουμε και στο μέλλον, ακόμα και σε περιπτώσεις που δεν τα έχουμε ανάγκη.»

Απ’ εκεί και πέρα, οι φοιτητές φαίνεται πως δεν έμειναν ανεπηρέαστοι από όλη αυτή την κατάσταση. Αρκετοί εξ αυτών αναφέρουν πως λόγω της μη αμεσότητας στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση σε σχέση με τη δια ζώσης φοίτηση, έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους και εξαιτίας του περιορισμού στο σπίτι και στις εστίες, έχουν επηρεαστεί και ψυχολογικά.

Το ant1.com.cy, επικοινώνησε με αριθμό φοιτητών από διάφορα Πανεπιστήμια της Κύπρου, οι οποίοι μοιράστηκαν μαζί μας το πώς βιώνουν αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση:

Ευαγγελία – Φοιτήτρια Δημοσιογραφίας: «Τα φοιτητικά μας χρόνια είναι μια μοναδική εμπειρία. Ως τελειόφοιτη περίμενα πως θα μπορούσα να απολαύσω τον τελευταίο μου χρόνο όσο περισσότερο γίνεται. Παρ' όλ' αυτά, βρεθήκαμε να αντιμετωπίζουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση την οποία δεν περιμέναμε πως θα ζήσουμε ποτέ. Οι απαιτήσεις και η πίεση του να είσαι φοιτητής γίνονται ακόμα πιο δύσκολες όταν δεν μπορείς να βγεις έστω και για λίγο για να ξεχαστείς. Το να είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι ενώ σε όλο τον κόσμο επικρατεί ένα χάος, έχει αναμφίβολα πολλές επιπτώσεις στη ψυχολογία μας και πολλές φορές ακόμα και στην ακαδημαϊκή μας επίδοση.»

Μαρία – Φοιτήτρια Τουρκολογίας: «Τα πανεπιστήμια σε παγκόσμιο επίπεδο υιοθέτησαν τη διαδικτυακή διδασκαλία προκειμένου να ανταποκριθούν στις έκτακτες συνθήκες, κάτι που εμάς σαν φοιτητές δεν μας άφησαν ανεπηρέαστους. Καλούμαστε να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες των φοιτητών, κάτι που είναι ιδιαίτερα δύσκολο, αφού μέσω της διαδικτυακής διάλεξης χάνουμε την αμεσότητα του μαθήματος και τα πάντα γίνονται μηχανικά και απρόσωπα. Η παρατεταμένη αποχή από δραστηριότητες και χώρους διασκέδασης, κάνουν τη καθημερινότητα μας ακόμα πιο δύσκολη.»

Πάρης – Φοιτητής Κοινωνιολογίας: «Σαν φοιτητής, θεωρώ πως η κατάσταση είναι αποπνικτική, τα εξ αποστάσεως μαθήματα δεν μας αφήνουν ευχαριστημένους διότι τα μαθήματα έχασαν το ενδιαφέρον τους και η ψυχολογική μας κατάσταση δεν μας επιτρέπει να είμαστε το ίδιο αποδοτικοί και να συμμετέχουμε όπως και στα δια ζώσης μαθήματα. Η έλλειψη εξόδων για προσωπική ξεκούραση και διασκέδαση, στοιχίζει σε εμένα και δεν μου αφήνει περιθώριο ελευθερίας και ούτε σαν φοιτητής νιώθω ελεύθερος να πράξω τα όσα ένας φοιτητής μπορεί και πρέπει να απολαμβάνει.»

Κυριάκος – Φοιτητής - Automotive Engineer: «Όσον αφορά το ακαδημαϊκό έτος, είναι αρκετά δύσκολο οι φοιτητές να ανταπεξέλθουν στα μαθήματα τους, ειδικά σε μαθήματα πρακτικής φύσεως λόγω του ότι δεν μπορούμε να πάμε στα εργαστήρια του Πανεπιστημίου για να συμπληρώσουμε την πρακτική μας άσκηση. Επίσης, όλη αυτή η κατάσταση με την καραντίνα είναι δύσκολη για τους φοιτητές, διότι η νυχτερινή έξοδος και η διασκέδαση ήταν ένας τρόπος να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα και την ρουτίνα του διαβάσματος.»

Κωνσταντίνα- Φοιτήτρια Νομικής: «Η φοιτητική μας ζωή έχει αλλάξει άρδην ένεκα των συνθηκών της Πανδημίας. Σαφώς η εξ αποστάσεως εκπαίδευση υστερεί σε ποιότητα από τη δια ζώσης, καθώς ούτε το περιβάλλον είναι το ίδιο, ούτε η αλληλεπίδραση με τους συμφοιτητές και τους καθηγητές μας, για αυτό και μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες πρέπει άμεσα να επιστρέψουμε στα Πανεπιστήμια μας. Επιπρόσθετα, έχει χαθεί η δυνατότητα για τα πιο απλά και καθημερινά, από ένα καφέ με τους συμφοιτητές μας, μέχρι το να διαβάσουμε μαζί στη βιβλιοθήκη. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα που κυριαρχεί στην ευρύτερη κοινωνία, είναι φυσικό να βιώνουμε την όλη κατάσταση με άγχος και ανησυχία.»

Σοφία- Φοιτήτρια Δημοσιογραφίας: «Η αλήθεια είναι πως κι εμείς ως φοιτητές έχουμε κουραστεί με όλα αυτά που συμβαίνουν. Η εκπαίδευση μας έχει περιοριστεί μπροστά από μια οθόνη. Το ενδιαφέρον για τα μαθήματα μας έχει χαθεί, ο ενθουσιασμός της φοιτητικής ζωής- η καθημερινότητα του πανεπιστημίου, οι απλές κουβέντες με τους συμφοιτητές σου λίγο πριν από κάθε μάθημα… έχουν γίνει παρελθόν. Οι κινήσεις πλέον είναι μηχανικές. Σηκώνεσαι το πρωί, λίγο πριν από το μάθημα, κάνεις τον καφέ σου, ανοίγεις το laptop και μένεις μπροστά από μια οθόνη- ακούγοντας απλώς ένα μονόλογο πολλές φορές για 3, 4 και 5 ώρες. Η δημιουργικότητα, η επαφή με τους καθηγητές σου και οι συζητήσεις στα μαθήματα έχουν μετατραπεί από κάτι ευχάριστο σε αγγαρεία. Ζήσαμε την πρώτη καραντίνα, πίσω στο Μάρτη- συμβιβαστήκαμε με το γεγονός ότι έπρεπε να κλειστούμε στα σπίτια μας για το καλό όλων μας. Δέκα μήνες μετά όμως, νιώθουμε και εμείς απογοητευμένοι για τους κακούς χειρισμούς που μας έφεραν ξανά σε αυτή την κατάσταση. Την ίδια στιγμή δεν θα μπορούσαμε να μην σχολιάσουμε το ότι οι φοιτητές έχουν περιθωριοποιηθεί. Με λύπη διαπιστώνουμε πως κανείς δεν υπολογίζει τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει ο κάθε ένας από εμάς, τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.»

Ελισάβετ – Φοιτήτρια Κοινωνιολογίας: «Αυτή η χρονιά ήταν για εμένα η χειρότερη που έχω βιώσει μέχρι στιγμής. Άλλαξαν οι συνήθειες που είχα και υιοθετήθηκε μια νέα ρουτίνα. Το ακαδημαϊκό έτος όχι και τόσο ενδιαφέρον. Τα διαδικτυακά μαθήματα δεν μου αρέσουν, καθώς λείπει η ζωντάνια και η συγκέντρωση σε μεγάλο βαθμό. Από το προηγούμενο lockdown και έπειτα, οι έξοδοι μου μειώθηκαν αρκετά επειδή πλέον δεν μπορείς να βγεις με μεγάλη παρέα, τα περισσότερα μέρη που συχνάζαμε δεν λειτουργούν και όταν βγαίνεις υπάρχουν περιορισμοί και μέτρα τα οποία πρέπει να τηρούνται. Εξαιτίας αυτού, χάνεται η όρεξη για έξοδο και προτιμώ να κάθομαι σπίτι ψάχνοντας για κάποια άλλη ασχολία. Όλα αυτά, έχουν ταλαιπωρήσει όλους μας και μας έχουν λείψει οι συνήθειες που είχαμε, αλλά, εύχομαι να σταματήσει σύντομα αυτή η κατάσταση και να επιστρέψουμε πίσω στην κανονικότητα μας, πάντα υγιείς και ασφαλείς.»

Μαρία – Φοιτήτρια Δημοσιογραφίας: «Όλοι μου έλεγαν ότι τα καλύτερα χρόνια είναι τα φοιτητικά. Είναι τότε που θα βγεις, θα διασκεδάσεις και τα σχετικά. Ε λοιπόν με το lockdown νιώθω ότι χάνω τα καλύτερα μου χρόνια. Και αυτή η χρονιά δεν είναι καθόλου δημιουργική...είμαι 20 χρόνων και πραγματικά νιώθω σαν 60ρα.»

Ζήνα - Φοιτήτρια Διοίκησης Ξενοδοχείων και Τουρισμού: «Είναι πραγματικά λυπηρό που με την έξαρση της πανδημίας και την επιβολή ακόμη μιας αποτυχημένης καραντίνας, το κράτος δεν ασχολείται με τους φοιτητές. Καταρχάς, η εξ αποστάσεως μάθηση δεν είναι αποδοτική μιας και δεν δίνει κίνητρα στους φοιτητές να μάθουν λόγω της απρόσωπης φύσης που διακατέχει. Το μάθημα μεταδίδεται μέσω του στυλ "ανάγνωσης" και είναι ξεκάθαρα απρόσωπο και αδιάφορο. Ο αγαπητός κύριος Αναστασιάδης, δύσκολα φαίνεται να καταλαβαίνει τα προβλήματά που αντιμετωπίζει ο φοιτητής. Πρώτο, ο φοιτητής δεν μαθαίνει τίποτα ουσιώδες, μιας και οι εξετάσεις έχουν ως βασικό σκοπό την μείωση αντιγραφής και γίνονται με τέτοιο τρόπο που δεν μπορεί ο φοιτητής να μάθει. Δεύτερο, κάνεις δεν έχει σκεφτεί την ψυχολογική απογοήτευση των πρωτοετών φοιτητών που με τόσο μόχθο προσπάθησαν να ενταχθούν σε πανεπιστήμια για να έχουν εν τέλει μια απρόσωπη και μη αποδοτική μάθηση. Παρ' όλ' αυτά, οι νέοι αποτελούν το μέλλον της κοινωνίας αλλά κανείς δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για το δικό τους μέλλον.»

Ευανθία – Φοιτήτρια Κοινωνιολογίας: «Αρχικά το ότι είναι ουλλα εξ αποστάσεως εμένα εν με βοήθα εν λαμβάνω κάποια ουσιώδη μόρφωση. Ως γνωστό ο κάθε φοιτητής στα online βάλει τον καθηγητή να μιλά τζαι απλά τζοιμάτε ή κάμνει οτιδήποτε άλλο. Προσωπικά εν μπορώ να συγκεντρωθώ στα online τζαι εφάνηκε τζαι στους βαθμούς μου τούτο. Ειμαι που τα άτομα που θέλω να θωρώ απέναντι μου το άτομο που μου μιλά τζαι οι απλά να τον ακούω που μια συσκευή. Χάθηκε η ανθρώπινη επαφή τζαι ως πρωτοετής που εκαρτέρουν να πάω πανεπιστήμιο τζαι να φκαίνω… αλλά καμία σχέση. Τζαι προφανώς η κυβέρνηση πέρα βρέσχει.»


Νικόλας Πέτρου

το δικό σας σχόλιο

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.