Γιορτή του πατέρα: Είναι για όλους;

Με αφορμή την προχθεσινή γιορτή του πατέρα, η συνεργάτης του ant1iwo Λουίζα Θεοφάνους - Ιωακείμ, ανέλυσε το αν τελικά είναι για όλους.

Γράφει η Λουίζα Θεοφάνους - Ιωακείμ
Συμβουλευτική Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
Επικοινωνία: 22376950 / 96319724, 
louizat@gmail.com

Γιορτή του πατέρα και πάλι προχτές.  Πήραν δώρα, κάρτες και ευχές οι Κύπριοι πατεράδες, όμορφα λόγια γραμμένα από τις μαμάδες και τις δασκάλες κυρίως και σε κάποιες περιπτώσεις από τα ίδια τα παιδιά.  

Ένιωσαν περήφανοι και ευχαριστημένοι. Και πολλοί το αξίζουν:  Οι μπαμπάδες που αγωνίζονται να προσφέρουν τα καλύτερα – όχι απαραίτητα υλικά – στα παιδιά τους.  

Αυτοί που δουλεύουν για να πληρώσουν σχολεία και να παρέχουν φαγητό στα παιδιά τους, αλλά όχι μόνο.  Οι μπαμπάδες που τηλεφωνούν στα παιδιά τους όταν λείπουν επειδή τα πεθύμησαν, που απολαμβάνουν να περνούν χρόνο παίζοντας μαζί τους.  

Οι μπαμπάδες που δείχνουν ενδιαφέρον γι’ αυτά που θέλουν να τους πουν τα παιδιά, που ξενυχτούν μαζί τους όταν είναι άρρωστα, που τους παρέχουν ηρεμία, ασφάλεια και προστασία, αλλά και τα βοηθούν να αυτονομηθούν και να μάθουν πράγματα όταν αυτά είναι έτοιμα.

Οι μπαμπάδες που διδάσκουν στα παιδιά ένα σωρό νέα πράγματα για τον εαυτό τους και τον κόσμο, που απολαμβάνουν να αφιερώνουν τον άλλοτε προσωπικό τους χρόνο στα παιδιά τους, αυτοί που φροντίζουν να είναι ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά, όντας οι ίδιοι ώριμοι, υπεύθυνοι, ήρεμοι, συμπονετικοί και αυτοπειθαρχημένοι.  

Οι υποστηρικτικοί, κατανοητικοί μπαμπάδες που κατάλαβαν ότι γονιός σημαίνει αυτοθυσία και ανιδιοτέλεια.  Αυτοί που με προθυμία, υπευθυνότητα και αγάπη ανέλαβαν μαζί με τη μαμά το ρόλο που τους αρμόζει.  

Αυτοί οι πατεράδες αξίζουν μεγάλη αναγνώριση και δεν έχουν συνήθως ανάγκη από κάποια εξωτερική επιβράβευση.  

Η επιβεβαίωση της αξίας τους ως γονιού έρχεται μέσα από τις κινήσεις αγάπης των παιδιών, αλλά και τη γενική τους ανάπτυξη.

Αυτοί οι μπαμπάδες έχουν συνήθως ήρεμα κι ευτυχισμένα παιδιά, με κοινωνικές και άλλες δεξιότητες, παιδιά με αυτοπεποίθηση και αυτοέλεγχο, οριοθετημένα μέσα από την ασφάλεια και τη σταθερότητα που παρέχει στη ζωή τους ο πατέρας και όχι μέσα από το φόβο. Παιδιά ώριμα για την ηλικία τους, υπεύθυνα αλλά και ευτυχισμένα.

Προχθές δε γιόρτασαν και δεν επιβραβεύτηκαν όμως μόνο αυτοί οι πατεράδες.  

Τιμήθηκε και ο μέσος Κύπριος πατέρας και περηφανεύτηκε για το ρόλο του.  Αυτός που θεωρεί ότι ο ρόλος του εξαντλείται στο να φέρνει χρήματα στο σπίτι.  

Να πληρώνει φροντιστήρια και λογαριασμούς, να επισκευάζει πράγματα στο σπίτι, αλλά να μην ασχολείται ιδιαίτερα με άλλα πράγματα που να αφορούν τα παιδιά.  

Ή και όχι, υπάρχουν τόσες πολλές εκδοχές όσοι και άντρες που δεν αναλαμβάνουν σωστά τις ευθύνες που τους αναλογούν.  

Επιβραβεύτηκε και αυτός που δεν τα κάνει αυτά γιατί δε θεωρεί ότι είναι ευθύνη δική του, μπορεί να τα αναλάβει όλα ή σχεδόν όλα η γυναίκα του που επίσης εργάζεται και οι γονείς της, ή οι γονείς του.  

Ενώ αυτός μπορεί να είναι ήρεμος και γελαστός με τα παιδιά του, να τους αγοράζει κανένα παιχνίδι και παγωτό, να παίζει μαζί τους σαν να ήταν και αυτός παιδί, μακριά από έγνοιες και ευθύνες.  

Τιμήθηκε και ο μέσος Κύπριος πατέρας που δεν κατάλαβε ότι έγινε γονιός και συνεχίζει να λειτουργεί ως εργένης: Απολαμβάνει συχνά τις εξόδους και τα ταξίδια του, το ποδόσφαιρο και τα ηλεκτρονικά του παιχνίδια, τις ατέλειωτες ώρες στο ίντερνετ και στο Facebook.  

Νιώθει καταπιεσμένος που δεν τα κάνει ίσως στην ίδια ένταση και συχνότητα με πριν κάνει παιδιά.  Αφιερώνει από λίγο έως καθόλου αποκλειστικό χρόνο στα παιδιά του, αφού προτεραιότητα στο μυαλό του και βασικό άξονα της οργάνωσης της μέρας του αποτελούν η δουλειά και η ψυχαγωγία του.

Ο πατέρας που δε διδάσκει στα παιδιά του την αυτονομία και τον αυτοέλεγχο, αλλά περιμένει να τα έχουν και εκνευρίζεται όταν τα παιδιά, όντας ανίκανα να δράσουν από μόνα τους και ακολουθώντας το παράδειγμα του, δεν ανταποκρίνονται όπως θέλει.  

Αυτός που ενώ ο ίδιος δεν ακούει πραγματικά τα παιδιά του όταν του μιλάνε γιατί το μυαλό του βρίσκεται μονίμως κάπου άλλού, έχει την απαίτηση τα παιδιά να τον ακούνε όταν αυτός μιλά ή ζητά κάτι.  

Ο πατέρας που καταφεύγει σε φωνές, απειλές, προσβολές, ψέματα, πρόκληση ενοχών ή και άσκηση σωματικής βίας προκειμένου να επιβάλει τη θέληση του στο παιδί, αλλά κατακρίνει το παιδί του όταν συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο.

Τιμήθηκε και ένιωσε περήφανος και ο πατέρας που θεωρεί ότι ο ρόλος του είναι να πειθαρχήσει τα παιδιά του με κάθε μέσο.  

Αυτός που χτυπά και προσβάλλει τα παιδιά του «για να τα κάνει σωστούς ανθρώπους», που και ο ίδιος τα πέρασε και δεν έπαθε τίποτα λέει.  

Αυτός που θεωρεί την υπακοή υπέρτατη αρετή, αγνοώντας ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ανθρωπότητα έγιναν από ανθρώπους υπάκουους και όχι αντιφρονούντες.  

Αυτός που θεωρεί ότι εφόσον πρόσφερε διατροφή και μόρφωση στο παιδί του, αυτό πρέπει να είναι ευγνώμων και να αισθάνεται τυχερό, σαν άλλες ανάγκες να μην υπάρχουν.

Η ανατροφή παιδιών είναι ίσως η πιο δύσκολη δουλειά που μπορεί να κάνει κανείς, αν θέλει να την κάνει σωστά. Είναι δεδομένο ότι τέλειος γονιός δεν υπάρχει.  

Το χειρότερο όμως πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη τελειότητας, αλλά η έλλειψη αυτογνωσίας και συνειδητοποιημένης προσπάθειας αυτοβελτίωσης.

Δυστυχώς ειδικά στην Κύπρο, παρατηρείται συχνά μια κακή άσκηση του ρόλου του πατέρα όπως περιγράφηκε πιο πάνω. Και αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα, που πηγάζουν όμως από την ανατροφή μας και τη νοοτροπία μας ως κοινωνία.  

Όπου οι γονείς δεν προετοιμάζονται για το ρόλο τους, και ειδικά τα αγόρια.  Όπου θεωρείται δυστυχώς και σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, ότι η ανατροφή των παιδιών είναι δουλειά της μητέρας, μαζί με τις γιαγιάδες και την οικιακή βοηθό.  

Όπου ο άντρας παραμένει συχνά ένα «ενήλικο παιδί» και αδυνατεί να ανταποκριθεί κατάλληλα στις ευθύνες του συζυγικού και του πατρικού ρόλου.




Λουίζα Θεοφάνους - Ιωακείμ

το δικό σας σχόλιο

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.