Στίχοι στους τοίχους στο Θέατρο Αποθήκες ΘΟΚ!

“χρ[on]ε”και “ο ηδονολεξίας”. Στις 21, 23, 24 Μαρτίου 2018, ώρα 20:30, στο πλαίσιο του προγράμματος “Το σαλόνι των ξένων”.

Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου και “το σαλόνι των ξένων" με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης παρουσιάζουν το “χρ[on]ε” του Νεκτάριου Ροδοσθένους και “ο ηδονολεξίας’’ του Δημήτρη Σπύρου σε κοινή πρεμιέρα την Τετάρτη 21 Μαρτίου στις 20:30 στο Θέατρο Αποθήκες ΘΟΚ. Ακολουθούν παραστάσεις την Παρασκευή 23 και Σάββατο 24 Μαρτίου στις 20.30.

“χρ[on]ε”

η ύπαρξη του παρελθόντος – παρόντος – μέλλοντος. [πιο αργά] Λούπα πρώτη, ο κύκλος της ζωής.

Ένα έργο γραμμένο και δομημένο σε/για 10 + 1 μικρο-σκηνές που έχουν ως κοινή θεματική την έννοια του χρόνου.

Οι συντελεστές (ηθοποιοί μαζί με τον χορευτή/νοηματιστή ερμηνεύουν, αποδομούν και επανασυνδέουν χρονικές έννοιες και αντιλήψεις, μέσα από αυτοβιογραφικές εμπειρίες και βάσει του κειμένου που τους δίνεται. Ως είδος, το έργο ανήκει στο avant-garde music theatre, με devised στοιχεία από τους ερμηνευτές της παράστασης. Είναι εμπνευσμένο από συνθέτες και καλλιτέχνες όπως ο Mauricio Kagel, Peter Ablinger, Alvin Lucier, Jan Fabre, Romeo Castellucci, Samuel Beckett κ.ά. Η μουσική της παράστασης δημιουργείται εξ ολοκλήρου μέσα από οδηγίες και από τα αντικείμενα που αναφέρονται στο κείμενο.

σύλληψη/σκηνοθεσία

Νεκτάριος Ροδοσθένους

επί σκηνής

Γιώργος Κυριάκου

Παναγιώτης Μπρατάκος

Νεκτάριος Ροδοσθένους

Παναγιώτης Τοφή

Νεκτάριος Ροδοσθένους

Γεννήθηκε το 1986 στη Λάρνακα της Κύπρου.

Σπούδασε κλασική σύνθεση και μουσική τεχνολογία λαμβάνοντας BA (Hons) Music και MMus Composition από το University of Leeds. Αφού παρέδωσε τη διδακτορική του έρευνα στο Μουσικό Θέατρο τον Νοέμβριο του 2015, στη συνέχεια αποφοίτησε από το University of York, το 2016, με καθηγητή τον Ambrose Field.

“ο ηδονολεξίας”

ποίηση είναι η αντίσταση του λόγου στην τάξη της λογικής.

Μια παράσταση-αφήγηση, μεταμφιεσμένη σε μουσική συναυλία.

Με άξονα την ποίηση του Μιχαήλ Κ. Παπαδόπουλου και του Δημήτρη Σπύρου, δύο ηθοποιοί, ένας χορογράφος και ένας μουσικός συμπράττουν, στήνουν μια μπάντα, αλλάζουν ρόλους, θέτουν ερωτήματα και ανταλλάσσουν ιστορίες.

Θυμούνται εποχές, που οι άνθρωποι τρέχανε στο σπίτι για να ακούσουν σε άμεση μετάδοση απ’ το ραδιόφωνο μια συναυλία.

Για τραγουδίστριες που προκαλούσαν σεισμό με την πρόσθεση ή αφαίρεση ενός φωνήεντος.

Για λόγια και λέξεις που παίρνουν μορφή και σωματοποιούνται μέσα από τον ήχο και την κίνηση.

Για δάκτυλα που χτυπάνε τον τοίχο, ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα τον τρυπήσουν.

20180313_161728

Επιμέλεια: Στέφανος Χαραλάμπους

το δικό σας σχόλιο

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.