«Έχει γίνει η ζωή μας κόλαση…Έχουν διαλυθεί τα πάντα στο σπίτι και στη ψυχή μας»

«Αν μου ζητούσαν να ζωγραφίσω την κόλαση, θα ζωγράφιζα τη ζωή μου». Διαβάζοντας την ιστορία που ακολουθεί, καταλαβαίνεις πως όση υπομονή και θάρρος έχει ένας γονιός, κάποια στιγμή εξαντλείται…

Όλες αυτές τις μέρες της καραντίνας...
Περισσότερη υπομονή και θάρρος χρειάζονται οι γονείς των παιδιών με αυτισμό αλλά και με νοητική υστέρηση. Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτά τα παιδιά δυσκολεύονται να αντιληφθούν και να κατανοήσουν την κατάσταση που βιώνουμε όλοι εν καιρώ πανδημίας.

Σίγουρα, θα πρέπει να δείξουν μεγαλύτερο θάρρος τις δύσκολες αυτές ημέρες από όσο συνήθως και να οπλισθούν με την υπομονή η οποία θα τους επιτρέψει να αντεπεξέλθουν στις πολλαπλές πηγές πίεσης, που δεν είναι μόνο εξωτερικές, αλλά και εσωτερικές. Μόνο έτσι θα είναι σε θέση να επιστρέψουν αλώβητοι στην όποια κανονικότητα είχε επέλθει με τα χρόνια στην καθημερινή και οικογενειακή τους ζωή. Δεν είναι όμως τόσο εύκολο…

Χριστιάνα Διονυσίου

το δικό σας σχόλιο

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.